ګوړه
لنډه کیسه
س
ستاره ویسا
جمعه، ۲۴ تله ۱۴۰۵
۲ دقیقې
۹ لوستنې
غږیزه لوستنه
د دې لیکنې غږیزه لوستنه لا نشته.
د متن کچه
کرښې
هلک خپلې انا ته وکتل، په منډه ووت.
ښځې له پتنوسه قندانۍ ور پورته کړه، تر ځنګانه یې لاندې کړه، پتنوس یې خپلو اینږندو ته ور وښویاوه. د کمیس په جیب یې لاس وواهه، کونجيانې وګړنجیدې. تندي یې ګونځې وکړې، ورو یې وویل دا زار مړې لکه چې خلاصه شوې.
اینږندو ته یې وکتل، کشرې د میلمنو له کوټې راوړې پیالې ډکولې.
زړې ښځي ځنګون پورته کړ، له قندانۍ یې دوه نقله ور واخستل، دواړو اینږندو ته یې ور غورځار کړل.
تریخ چای یې غوړپ کړ، په زړه کې کوم څه ور تیر شول، لاس یې جیب ته دننه کړ، ښه شېبه د کونجیانو ګړنجا راتله، ټنډه یې وغوړېده، توره ګوړه یې راوکیښه. ټوټه یې کړه. اینږورګانې یې په اشاره وپوهولې چې نقل بېرته په قندانۍ کې کېږدئ.
یوې لاس وروغځاوه، خوله شوی نقل یې په قندانۍ کې کېښود.
بله تلولۍ غوندې شوه، یور یې په سترګو کې وپوهوله چې ما خو وخوړ. دوهمې په اشاره ځواب ورکړ چې اوس دې نو وار ته ګوره.
ښځه د دوی په اشارو پوه شوه. تر شونډو لاندې وزغونځېده، زار مو تر خوله شه. کور او میلمه ته خو نه ګورئ، بس چې هسې خپلې خولې ډکي کړئ. ما او یوڼو مې ټول عمر تریخ چای خوړ. اګۍ چي به نه وه، چای هم نه وو. دغه د اوس غوندې ګوړه خو مو په په باچاهي هم نه ورکوله.
هی هی، اوس زمانه خرابه ده، پخوانۍ ښځي چیري پیدا کېږي.
دا کیسه څنګه وه؟
اړوندې کیسې
نظرونه ۰
تر اوسه هېڅ نظر نه دی ورکړل شوی. لومړی نظر تاسو ولیکئ!
خپل نظر ولیکئ